ဆယ်ကျော်သက်များ၏ စိတ်ကျန်းမာရေးနှင့် ဆိုရှယ်မီဒီယာ၏ ရှုပ်ထွေးသော ပတ်သက်မှု- အကျပ်အတည်း၊ အကြောင်းရင်းနှင့် အဖြေရှာခြင်း

ဆောင်းပါး ၊ ဇွန် ၂၁ ၊​ Horizons

ယနေ့ခေတ် ဒစ်ဂျစ်တယ်နည်းပညာများ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးတက်လာသော ကာလတွင် ဆိုရှယ်မီဒီယာသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ နေ့စဉ်ဘဝတွင် မပါမဖြစ်သော အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် ဆယ်ကျော်သက် လူငယ်များအတွက် ဆိုရှယ်မီဒီယာသည် လူမှုပတ်ဝန်းကျင်နှင့် ဆက်သွယ်ရန်၊ သတင်းအချက်အလက်များ ရယူရန်နှင့် မိမိကိုယ်ကို ဖော်ပြရန် အဓိကလမ်းကြောင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။ သို့သော်လည်း ဤနည်းပညာ၏ နောက်ကွယ်တွင် ကြီးမားသော စိုးရိမ်ဖွယ်ရာ ပြဿနာတစ်ရပ် တိတ်တဆိတ် ကြီးထွားလာနေသည်။ ထိုအရာမှာ ဆယ်ကျော်သက်များ၏ စိတ်ကျန်းမာရေး အကျပ်အတည်းပင် ဖြစ်သည်။

စိတ်ပညာရှင်များနှင့် ကျန်းမာရေးသုတေသီများ၏ လေ့လာတွေ့ရှိချက်များနှင့် ခန့်မှန်းချက်များအရ ဆိုရှယ်မီဒီယာသည် ဆယ်ကျော်သက်များ၏ စိတ်ကျန်းမာရေး ပြဿနာများကို ဖြစ်ပေါ်စေရာတွင် တိုက်ရိုက် သို့မဟုတ် သွယ်ဝိုက်သောနည်းဖြင့် ပါဝင်ပတ်သက်နေဖို့ ၇၅ ရာခိုင်နှုန်းခန့် သေချာမှုရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။

သို့သော် ဤကိစ္စရပ်သည် "ဆိုရှယ်မီဒီယာသုံးလျှင် စိတ်ရောဂါရမည်" ဟူသော ရိုးရှင်းသည့် ညီမျှခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ အလွန်နက်နဲရှုပ်ထွေးသော အကြောင်းတရားများစွာ ရောယှက်နေသည့် ကိစ္စရပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဤပြဿနာကို ဘက်စုံထောင့်စုံမှ သေချာစွာ နားလည်သဘောပေါက်ရန် လိုအပ်လှပါသည်။

၇၅ ရာခိုင်နှုန်းသော သေချာမှုနှင့် သမိုင်းကြောင်း အလှည့်အပြောင်း (၂၀၁၂ ခုနှစ် နောက်ပိုင်း)ဆယ်ကျော်သက်များ၏ စိတ်ကျန်းမာရေး ပြဿနာများကို လေ့လာရာတွင် ကိန်းဂဏန်း အချက်အလက်များအရ ထင်ရှားသော အချိုးအကွေ့တစ်ခုကို တွေ့ရသည်။ အထူးသဖြင့် စမတ်ဖုန်းများ တွင်ကျယ်လာပြီး ဆိုရှယ်မီဒီယာ ပလက်ဖောင်းများကို လူတိုင်း လက်လှမ်းမီစွာ စတင်သုံးစွဲလာနိုင်သည့် ၂၀၁၂ ခုနှစ် နောက်ပိုင်းမှစ၍ စိတ်ကျန်းမာရေးဆိုင်ရာ ပြဿနာများသည် သိသိသာသာ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။

ယခင်က ကွန်ပျူတာရှေ့တွင် ထိုင်မှသာ အသုံးပြုနိုင်သော အင်တာနက်သည် ၂၀၁၂ ခုနှစ်ခန့်မှစ၍ လူတိုင်း၏ လက်ဖဝါးပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ဖေ့စ်ဘွတ်ခ် ၊ အင်စတာဂရမ်)၊ စနက်ပ်ချက် စသည့် အက်ပ်လီကေးရှင်းများသည် ဆယ်ကျော်သက်များ၏ နေ့စဉ်ဘဝကို အပြည့်အဝ လွှမ်းမိုးသွားခဲ့သည်။ ဤအချိန်နှင့် တိုက်ဆိုင်စွာပင် အောက်ပါ စိတ်ကျန်းမာရေး ပြဿနာများသည်လည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း အလျင်အမြန် မြင့်တက်လာခဲ့သည်-

စိတ်ကျရောဂါ : အထီးကျန်ဆန်ခြင်း၊ ဝမ်းနည်းခြင်းနှင့် ဘဝကို စိတ်ပျက်ခြင်း။

စိုးရိမ်ပူပန်မှုလွန်ကဲခြင်း : အခြားသူများ မိမိအပေါ် မည်သို့မြင်မည်ကို အမြဲတမ်း စိုးရိမ်နေခြင်း။

မိမိကိုယ်ကို အဆုံးစီရင်မှု : စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်မှုကြောင့် အဆိုးရွားဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက်များ ချမှတ်လာခြင်း။

အဆိုပါ ပြဿနာများသည် ယောကျာ်းလေးများထက် မိန်းကလေးများတွင် ပိုမိုဆိုးရွားစွာ ဖြစ်ပွားလေ့ရှိသည်ကို သုတေသနများက ဖော်ပြနေသည်။ အကြောင်းရင်းမှာ မိန်းကလေးများသည် လူမှုဆက်ဆံရေးနှင့် ရုပ်ရည်သွင်ပြင်ဆိုင်ရာ ဝေဖန်မှုများကို ဆိုရှယ်မီဒီယာပေါ်တွင် ပိုမိုခံစားရလေ့ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤတိုက်ဆိုင်စွာ မြင့်တက်လာမှုသည် ဆိုရှယ်မီဒီယာတစ်ခုတည်းကြောင့် ဟု တစ်ထစ်ချ မှတ်ယူ၍မရသော်လည်း၊ အဓိက တွန်းအားပေးသော အကြောင်းရင်းတစ်ခု ဖြစ်နေသည်ကိုမူ ငြင်းဆို၍ မရနိုင်ပေ။

ဆိုရှယ်မီဒီယာ၏ အဓိက အန္တရာယ်ကြီး နှစ်ရပ်

ဆိုရှယ်မီဒီယာ အသုံးပြုခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သော အန္တရာယ်များကို ပညာရှင်များက အဓိကအားဖြင့် အပိုင်း (၂) ပိုင်း ခွဲခြားပြသထားသည်။ ၎င်းတို့မှာ အချိန်လွန်ကဲစွာ အသုံးပြုခြင်း နှင့် ထိခိုက်စေနိုင်သော အတွေ့အကြုံများ တို့ဖြစ်သည်။

၁။ အလွန်အကျွံ သုံးစွဲခြင်း နှင့် ဆုံးရှုံးသွားသော အချိန်များ

ဆိုရှယ်မီဒီယာ၏ အကြီးမားဆုံး ဆိုးကျိုးတစ်ခုမှာ ဆယ်ကျော်သက်များ၏ ကြီးထွားဖွံ့ဖြိုးမှုအတွက် အရေးအပါဆုံးသော အချိန်များကို ဖယ်ရှားပစ်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

အိပ်စက်ခြင်းကို နှောင့်ယှက်ခြင်း: ဆယ်ကျော်သက်တစ်ဦးသည် တစ်နေ့လျှင် အနည်းဆုံး ၈ နာရီမှ ၁၀ နာရီအထိ အိပ်စက်ရန် လိုအပ်သည်။ သို့သော် ညဉ့်နက်သည်အထိ ဖုန်းပွတ်ခြင်း၊ မက်ဆေ့ချ်ပြန်ခြင်းနှင့် သတင်းများ ဖတ်ခြင်းတို့ကြောင့် အိပ်စက်ချိန်များ များစွာ လျော့နည်းလာသည်။ ဖုန်းစခရင်မှ ထွက်သော အပြာရောင်အလင်း သည် ဦးနှောက်၏ အိပ်စက်ခြင်းဆိုင်ရာ ဟော်မုန်းထုတ်လုပ်မှုကို အဟန့်အတား ဖြစ်စေသဖြင့် နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်ခြင်းကိုပါ ထိခိုက်စေသည်။ အိပ်ရေးမဝခြင်းသည် စိတ်တိုလွယ်ခြင်း၊ အာရုံစူးစိုက်မှု ကျဆင်းခြင်းနှင့် စိတ်ကျရောဂါတို့၏ အစပျိုးရာ ဖြစ်သည်။

ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားမှု နည်းပါးခြင်း: အားကစားလုပ်ခြင်း၊ ပြင်ပတွင် လမ်းလျှောက်ခြင်းစသည့် ကျန်းမာရေးနှင့် ညီညွတ်သော ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားမှုများ ပြုလုပ်ရမည့်အစား အချိန်အများစုကို ဆိုရှယ်မီဒီယာပေါ်တွင်သာ ထိုင်လျက်၊ လှဲလျက် ကုန်ဆုံးစေသည်။

အပြင်လောက လူမှုဆက်ဆံရေး ကင်းကွာခြင်း: လူချင်း မျက်နှာချင်းဆိုင် တွေ့ဆုံစကားပြောခြင်းသည် စာနာနားလည်မှု နှင့် လူမှုရေးစွမ်းရည် တို့ကို တည်ဆောက်ရန် အရေးကြီးသည်။ သို့သော် အွန်လိုင်းပေါ်တွင်သာ အချိန်ဖြုန်းနေခြင်းကြောင့် အပြင်လောကတွင် သူငယ်ချင်းများနှင့် တွေ့ဆုံခြင်း၊ မိသားစုနှင့် စကားပြောခြင်းများ နည်းပါးလာပြီး လက်တွေ့ဘဝနှင့် ကင်းကွာလာစေသည်။

၂။ ထိခိုက်စေနိုင်သော အတွေ့အကြုံများ

အလွန်အကျွံသုံးစွဲခြင်းအပြင် ဆိုရှယ်မီဒီယာပေါ်တွင် တွေ့ကြုံရသည့် အကြောင်းအရာများ ကိုယ်တိုင်ကလည်း စိတ်ကျန်းမာရေးကို ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်စေနိုင်သည်။

အတုအယောင် စံနှုန်းများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ခြင်း: ဆိုရှယ်မီဒီယာပေါ်တွင် အများစုသည် သူတို့၏ အလှပဆုံး၊ အအောင်မြင်ဆုံးနှင့် အပျော်ရွှင်ရဆုံး အချိန်များကိုသာ တင်လေ့ရှိကြသည်။ ၎င်းကိုကြည့်ရှုနေသော ဆယ်ကျော်သက်များသည် ထိုအတုအယောင် ပုံရိပ်များကို လက်တွေ့ဘဝဟု ထင်မှတ်ကာ မိမိ၏ ရုပ်ရည်၊ မိမိ၏ ဘဝအခြေအနေများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လာတတ်ကြသည်။ "ငါက သူတို့လောက် မလှဘူး"၊ "ငါ့ဘဝက သူတို့လောက် အဆင်မပြေဘူး" စသည့် အတွေးများက မိမိကိုယ်ကို တန်ဖိုးထားမှု  ကို ဆိုးရွားစွာ ကျဆင်းစေသည်။

Like အရေအတွက်ကို အလွန်အမင်း အာရုံစိုက်ခြင်း: တင်လိုက်သော ပုံ သို့မဟုတ် စာသားတစ်ခုအပေါ် ရရှိလာမည့် Like, Comment နှင့် Share အရေအတွက်သည် ဆယ်ကျော်သက်များအတွက် သူတို့၏ လူမှုရေးအဆင့်အတန်းကို တိုင်းတာသည့် အရာတစ်ခုသဖွယ် ဖြစ်လာသည်။ Like နည်းသွားပါက စိတ်ဓာတ်ကျခြင်း၊ ပူပန်ခြင်းနှင့် မိမိကိုယ်ကို အပြစ်တင်ခြင်းများ ဖြစ်ပေါ်လာတတ်သည်။

ဆိုက်ဘာ အနိုင်ကျင့်ခြင်း. : အွန်လိုင်းပေါ်တွင် အမည်မဖော်ပြဘဲ အခြားသူကို လှောင်ပြောင်ခြင်း၊ ခြိမ်းခြောက်ခြင်းနှင့် အရှက်ခွဲခြင်းများသည် အပြင်လောကတွင် အနိုင်ကျင့်ခံရခြင်းထက် ပိုမိုကျယ်ပြန့်ပြီး ထိခိုက်မှု ပိုမိုပြင်းထန်စေသည်။ ပြဿနာရှိသော၊ အကြမ်းဖက်သော သို့မဟုတ် လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ မသင့်လျော်သော အကြောင်းအရာများကို မရည်ရွယ်ဘဲ မြင်တွေ့ရခြင်းကလည်း ကလေးများ၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာကို တုန်လှုပ်စေသည်။

ကလေးတစ်ဦးချင်းစီအပေါ် မူတည်၍ ကွဲပြားသော သက်ရောက်မှုများ

ဆိုရှယ်မီဒီယာ၏ သက်ရောက်မှုသည် ဆယ်ကျော်သက်တိုင်းအပေါ်တွင် တူညီသော အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိကြောင်းကို အထူးသတိပြုရန် လိုအပ်သည်။ ကလေးတစ်ဦး၏ ပင်ကိုယ်စရိုက်၊ ကြီးပြင်းလာရသော ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခံနိုင်ရည်တို့အပေါ် မူတည်၍ ဆိုရှယ်မီဒီယာသည် ဆေးတစ်ခွက်လည်း ဖြစ်နိုင်သလို၊ အဆိပ်တစ်ခွက်လည်း ဖြစ်သွားနိုင်သည်။

ပိုမိုဆိုးရွားသော ထိခိုက်မှုများကို ခံစားရနိုင်ခြေရှိသူများ

အချို့သော ကလေးများသည် အခြားသူများထက် ဆိုရှယ်မီဒီယာ၏ ဒဏ်ကို ပိုမိုခံစားရလေ့ရှိသည်။

အပြင်လောကတွင် လူမှုရေးအခက်အခဲရှိသော ကလေးများ: ကျောင်းတွင် အနိုင်ကျင့်ခံရသူများ၊ သူငယ်ချင်းများအကြား ဖယ်ကြဉ်ခံရသူများသည် ဆိုရှယ်မီဒီယာပေါ်တွင်လည်း ထပ်မံ၍ ခွဲခြားဆက်ဆံခံရပါက စိတ်ဒဏ်ရာ ပိုမိုနက်ရှိုင်းသွားနိုင်သည်။

အန္တရာယ်ရှိသော အပြုအမူများ လုပ်တတ်သူများ: မိမိကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းနည်းပါးပြီး စူးစမ်းလိုစိတ်လွန်ကဲသော ကလေးများသည် ဆိုရှယ်မီဒီယာပေါ်မှ အန္တရာယ်ရှိသော စိန်ခေါ်မှုများ  သို့မဟုတ် မူးယစ်ဆေးဝါး၊ အရက်သေစာနှင့် ပတ်သက်သော အကြောင်းအရာများကို အလွယ်တကူ အတုခိုး လုပ်ဆောင်တတ်ကြသည်။

စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခက်အခဲရှိသူများ: အခြားသူများက မိမိကို မည်သို့မြင်မည်၊ မိမိ၏ ရုပ်ရည်သွင်ပြင်သည် အခြားသူများနှင့် ယှဉ်လျှင် မည်သို့ရှိသည်ကို အလွန်အမင်း ဂရုစိုက်တတ်သူများ (Body Image Issues ရှိသူများ) အတွက် ဆိုရှယ်မီဒီယာသည် ၎င်းတို့၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို ပိုမိုကြီးထွားစေသော နေရာတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။

ဆိုရှယ်မီဒီယာ၏ ကောင်းကျိုးများ

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ဆိုရှယ်မီဒီယာကို မှန်ကန်စွာ အသုံးချတတ်ပါက ဆယ်ကျော်သက်များအတွက် များစွာသော အကျိုးကျေးဇူးများကိုလည်း ပေးစွမ်းနိုင်သည်ကို လျစ်လျူရှုထား၍ မရပေ။

အချိတ်အဆက်ရရှိခြင်း: အပြင်လောကတွင် ရှက်တတ်သော ကလေးများအတွက် အွန်လိုင်းသည် သူငယ်ချင်းအသစ်များ ရှာဖွေရန်နှင့် ဆက်သွယ်ရန် ပိုမိုလွယ်ကူသော နေရာတစ်ခု ဖြစ်သည်

။

မိမိနှင့် ဝါသနာတူသူများကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်း: ဥပမာ - အနုပညာ၊ ဂီတ သို့မဟုတ် နည်းပညာ ဝါသနာပါသော ကလေးများသည် ကမ္ဘာတစ်ဝန်းရှိ ၎င်းတို့နှင့် ဝါသနာတူသူများကို ရှာဖွေချိတ်ဆက်နိုင်ပြီး အချင်းချင်း ဖေးမကူညီမှုများ ရရှိနိုင်သည်။

အသိပညာအသစ်များ ရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်း: ပညာရေးဆိုင်ရာ ဗီဒီယိုများ၊ သတင်းအချက်အလက်များနှင့် လေ့လာစရာများကို အလွယ်တကူ ရှာဖွေနိုင်သဖြင့် ၎င်းတို့၏ စိတ်ကူးဉာဏ်နှင့် အသိပညာ ဗဟုသုတများကို ကျယ်သလောက် ကျယ်ပြန့်စေနိုင်သည်။

ရှုပ်ထွေးသော အခြားအကြောင်းရင်းများကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားခြင်း

ဆယ်ကျော်သက်များ၏ စိတ်ကျန်းမာရေး အကျပ်အတည်းကို ဆွေးနွေးရာတွင် ဆိုရှယ်မီဒီယာတစ်ခုတည်းကိုသာ လက်ညှိုးထိုး အပြစ်တင်နေခြင်းသည် အလွန်တိမ်ကောသော အမြင်ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ဤအကျပ်အတည်းသည် ရှုပ်ထွေးပြီး အခြားသော ပြင်ပအကြောင်းရင်းများစွာကလည်း ကြီးမားစွာ ပါဝင်ပတ်သက်နေသည်။

ကမ္ဘာ့စီးပွားရေး အကျပ်အတည်းနှင့် ဝင်ငွေမညီမျှမှု: မိသားစုအတွင်း စီးပွားရေး ကျပ်တည်းမှုများသည် မိဘများ၏ စိတ်ဖိစီးမှုကို မြင့်တက်စေပြီး ထိုမှတစ်ဆင့် ကလေးများထံသို့ ကူးစက်လာစေသည်။ ဆင်းရဲချမ်းသာ ကွာဟမှု ကြီးမားလာခြင်းကလည်း လူငယ်များ၏ အနာဂတ် မျှော်လင့်ချက်ကို ပျောက်ဆုံးစေသည်။

ရာသီဥတု ပြောင်းလဲမှု : ကမ္ဘာကြီး ပူနွေးလာမှုနှင့် သဘာဝဘေးအန္တရာယ်များအကြောင်း နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ကြားသိနေရခြင်းက ဆယ်ကျော်သက်များအတွက် သူတို့၏ အနာဂတ်ကမ္ဘာကြီးအပေါ် စိုးရိမ်ကြောက်ရွံ့မှု ကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

စစ်ပွဲများနှင့် ပဋိပက္ခများ: ကမ္ဘာတစ်ဝန်းတွင် ဖြစ်ပွားနေသော စစ်ပွဲများ၊ အကြမ်းဖက်မှု သတင်းများကို အချိန်နှင့်တပြေးညီ သိရှိနေရခြင်းက ကမ္ဘာကြီးသည် လုံခြုံမှုမရှိသော နေရာတစ်ခုဟူသည့် ခံစားချက်ကို သွင်းပေးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ကျောင်းတွင်း အကြမ်းဖက်မှုများ: အချို့နိုင်ငံများတွင် ကျောင်းတွင်း ပစ်ခတ်မှုများနှင့် အကြမ်းဖက်မှုများ မကြာခဏ ဖြစ်ပေါ်နေခြင်းကြောင့် ကျောင်းသားများအနေဖြင့် ကျောင်းသွားရမည်ကိုပင် ကြောက်ရွံ့စိုးရိမ်နေကြရသည်။

မိဘများ၏ ကျန်းမာရေးနှင့် မိသားစု ပြဿနာများ: မိဘများ၏ စိတ်ရောကိုယ်ပါ ကျန်းမာရေး အခြေအနေ၊ ကွာရှင်းပြတ်စဲမှုနှင့် မိသားစုတွင်း အကြမ်းဖက်မှုများသည် ကလေးများ၏ စိတ်ကျန်းမာရေးကို တိုက်ရိုက် ရိုက်ခတ်နေသော အဓိက အကြောင်းရင်းများ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဆိုရှယ်မီဒီယာ တစ်ခုတည်းကိုသာ အပြစ်တင်ပြီး အာရုံစိုက်နေပါက၊ ကလေးများ၏ စိတ်ကျန်းမာရေးကို အမှန်တကယ် အထောက်အကူပြုနိုင်မည့် အထက်ဖော်ပြပါ လူမှုရေး၊ စီးပွားရေးနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ဆိုင်ရာ အရေးကြီးသော အချက်အလက်များကို မေ့လျော့သွားစေနိုင်ပါသည်။

"ဘေးကင်းလုံခြုံရေးကို ပထမဦးစားပေးသည့်" ချဉ်းကပ်မှု

နိဂုံးချုပ်အနေဖြင့် အမေရိကန် စိတ်ပညာအသင်း (American Psychological Association - APA) နှင့် အမေရိကန် ခွဲစိတ်ဆရာဝန်ချုပ်  တို့က ဤပြဿနာနှင့် ပတ်သက်၍ အရေးကြီးသော အကြံပြုချက်များကို ထုတ်ပြန်ထားသည်။ ဆိုရှယ်မီဒီယာ၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုများသည် ကလေးတစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး လုံးဝ မတူညီနိုင်သော်လည်း၊ ယေဘုယျအားဖြင့် အန္တရာယ်ဖြစ်စေနိုင်သော အခြေအနေများ ရှိနေသည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် မိဘများ၊ ပညာရေးဆိုင်ရာ တာဝန်ရှိသူများနှင့် နည်းပညာကုမ္ပဏီများ အနေဖြင့် "ဘေးကင်းလုံခြုံရေးကို ပထမဦးစားပေးသည့်"  ကို မဖြစ်မနေ ကျင့်သုံးပြီး ကြိုတင်ကာကွယ်မှုများ လုပ်ဆောင်ရန် တိုက်တွန်းထားပါသည်။

လုံခြုံရေးကို ဦးစားပေးရန် လုပ်ဆောင်သင့်သည့် အချက်များ-

အသက်အရွယ်နှင့် ကိုက်ညီမှုရှိစေခြင်း: ကလေးများ၏ အသက်အရွယ်နှင့် ရင့်ကျက်မှုအပေါ် မူတည်၍ ဆိုရှယ်မီဒီယာ အသုံးပြုခွင့်ကို ကန့်သတ်ခြင်းနှင့် ကြီးကြပ်ခြင်းများ ပြုလုပ်ရမည်။

Screen Time ကန့်သတ်ခြင်း: ညအိပ်ချိန်နှင့် မိသားစု ထမင်းစားချိန်များတွင် ဖုန်းနှင့် ဆိုရှယ်မီဒီယာ အသုံးပြုမှုကို တင်းကျပ်စွာ ကန့်သတ်ခြင်းဖြင့် အိပ်စက်ခြင်းနှင့် လူမှုဆက်ဆံရေးကို ကာကွယ်ရမည်။

ဒစ်ဂျစ်တယ် စာတတ်မြောက်ရေး ပညာပေးခြင်း: အွန်လိုင်းပေါ်တွင် မြင်တွေ့ရသမျှသည် အမှန်တရား မဟုတ်ကြောင်း၊ သတင်းအမှားများကို ခွဲခြားသိမြင်နိုင်ရန်နှင့် ဆိုက်ဘာအနိုင်ကျင့်မှုများကို မည်သို့ရင်ဆိုင်ရမည်ကို ကလေးများအား ကြိုတင်သင်ကြားပေးထားရမည်။

ပွင့်လင်းသော ဆက်သွယ်ရေး တည်ဆောက်ခြင်း: မိဘများနှင့် ကလေးများအကြား အွန်လိုင်း အတွေ့အကြုံများနှင့် ပတ်သက်၍ အပြစ်တင်ခြင်းကင်းသော၊ ပွင့်လင်းမြင်သာစွာ ဆွေးနွေးတိုင်ပင်နိုင်သည့် မိသားစု ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုကို တည်ဆောက်ပေးရမည်။

အချုပ်အားဖြင့်ဆိုရသော် ဆိုရှယ်မီဒီယာသည် အကောင်းအဆိုး ဒွန်တွဲနေသော ဓားသွားနှစ်ဖက်နှင့် တူပါသည်။ ဆယ်ကျော်သက်များ၏ စိတ်ကျန်းမာရေးကို ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ရန်မှာ နည်းပညာကို အပြည့်အဝ ပိတ်ပင်တားဆီးခြင်းထက်၊ အသိဉာဏ်ရှိရှိ၊ ဘေးကင်းလုံခြုံစွာနှင့် အကျိုးရှိရှိ အသုံးချတတ်လာစေရန် လမ်းညွှန်ပြသပေးခြင်းကသာ အကောင်းဆုံးသော ဖြေရှင်းနည်းလမ်း ဖြစ်ပါကြောင်း တင်ပြလိုက်ရပါသည်။

ရေးသားသူ - ပါပီ